ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Κυριακή 11 Αυγούστου 2013

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ ΑΠΟ 8/8-4/9 2013 ( STATISTICS OF BLOG VISITATION FROM 8/8-4/9 2013)




                 Καταχώριση                               Προβολές σελίδας



ΕΛΛΑΔΑ                                              363 
 ΗΝΩΜ. ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΜΕΡΙΚ.                 23
ΓΕΡΜΑΝΙΑ                                             14
ΟΛΛΑΝΔΙΑ                                            5
ΣΕΡΒΙΑ                                                 5
ΡΩΣΙΑ                                                    2
ΚΑΝΑΔΑΣ                                             2
ΓΑΛΛΙΑ                                                 2




Πέμπτη 8 Αυγούστου 2013

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ. (IMAGES OF TECHNOLOGY LABORATORIES FROM HIGH SCHOOLS )

                                                  1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΝΕΑΠΟΛΗΣ




5ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΕΥΟΣΜΟΥ



1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΑΛΑΣΤΡΑΣ




5ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ




9ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ




2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΝΩ ΤΟΥΜΠΑΣ




1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΡΙΑΝΔΡΙΑΣ





ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΡΙΓΛΙΑΣ - ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΣΧ.ΕΤΟΥΣ 2012-2013 .ΒΙΝΤΕΟ (HIGH SCHOOL OF TRIGLIA .REPORT CONSTRUCTION TECHNOLOGY. SCHOOL YEAR 2012-2013. VIDEO )

ΚΛΙΚ ΕΔΩ ( CLICK HERE)

http://gym-n-trigl.chal.sch.gr/autosch/joomla15/index.php?option=com_content&view=article&id=117:21-06-2013&catid=81:2012-08-11-00-25-11&Itemid=5






































ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

Για το μάθημα της Τεχνολογίας, του Γιάννη Τζωρτζάκη ( About Technology lesson from John Gortzakis)

Από www.algavita.gr (5/8/2013)

Για το μάθημα της Τεχνολογίας

Το «Όνομα του Ρόδου» το πήρα είδηση αργά. Πρώτα είδα την ταινία και μετά αγόρασα το βιβλίο. Δεν συνήθιζα τότε να αγοράζω βιβλία, ήταν δωρεάν και πιο ενδιαφέρον να τα ψάχνω στις βιβλιοθήκες, αυτό όμως το αγόρασα. Και το διάβασα μονορούφι δύο φορές και μετά άλλη μία αργά, για να το απολαύσω. Ειδικά το πρώτο του κομμάτι, για να θυμίσω, εκεί που ο κινηματογραφικός δάσκαλος Σων Κόννερυ, διδάσκει στο μαθητή του πως να «βλέπει» τα στοιχεία, πως να βγάζει συμπεράσματα που να βασίζονται σ αυτά, πως να ψάχνει. Χρόνια αργότερα, βγήκε στα βιβλιοπωλεία ένα μικρό παράξενο βιβλιαράκι με τίτλο «Επιμύθιο στο Όνομα του Ρόδου». Εκεί ο Ουμπέρτο Έκο αποκαλύπτει την ιστορία πίσω από το βιβλίο και μαζί λέει και αυτό που με σημάδεψε. Ίσως το έχουν πει και άλλοι, εγώ πάντως το κατάλαβα τότε. Ο εκδότης  του ζήτησε να αφαιρέσει τις πρώτες εκατό σελίδες από το βιβλίο γιατί ήταν μεγάλο. «Αυτές οι εκατό σελίδες έχουν ένα σωρό λεπτομέρειες, που δεν αφορούν καν την πραγματική υπόθεση του βιβλίου, θα κουράσουν τον αναγνώστη. Το υπόλοιπο βιβλίο είναι πολύ καλό, θα χαρώ να το εκδώσω, αυτές όμως οι σελίδες πρέπει να φύγουν»
«Όχι» είπε ο Έκο, «σε αυτές τις εκατό πρώτες σελίδες φτιάχνω τον αναγνώστη».
Δουλεύοντας χρόνια με αυτό τον τρόπο στην τάξη, είχα τώρα κάτι όμορφο στο οποίο μπορούσα να αναφερθώ.
Χρησιμοποίησα αρκετές φορές αυτή την ιστορία, όταν με προσκαλούσαν οι Σύμβουλοι να μιλήσω σε ημερίδες για την Τεχνολογία. «Πρέπει πρώτα να φτιάξουμε τον Ερευνητή» έλεγα στους συναδέλφους, «να διδάξουμε τους μαθητές μας  πως να βρίσκουν τα στοιχεία, πως να βγάζουν αξιόπιστα συμπεράσματα που να βασίζονται σ αυτά, πως να δουλεύουν. Μετά από αυτό, όλα θα είναι εύκολα». Και ήταν. Πολλές φορές έχω συγκινηθεί όταν συναντώ πρώην μαθητές μου. Πτυχιούχους, επαγγελματίες, μαμάδες με καροτσάκι, που κάποτε ήταν οι μικροί μου μαθητές που μου λένε «Κύριε με θυμάστε; Είμαι εγώ που είχα φτιάξει εκείνο το υποβρύχιο, είμαι εγώ που μελέτησα εκείνο το αερόστατο, θυμάστε;». «Είχα βρει ότι οι αδελφοί Μονγκολφιέ πίστευαν ότι για να σηκωθούν τα αερόστατα, χρειαζόταν κάτι που ονόμαζαν ηλεκτρικό καπνό και έκαιγαν παλιά παπούτσια για να τον φτιάξουν κύριε»
Ανθρώπους δεν θυμάμαι εύκολα, τις εργασίες τους όμως τις θυμάμαι. Μέσα από αυτές, ξαναγυρίζω στους ανθρώπους και μιλάμε για τη ζωή τους, για τη ζωή μας και τις επιλογές μας.
Να γίνεις Σύμβουλος μου έλεγαν οι ... Σύμβουλοι. Θα μπορείς να μιλάς σε πολλούς εκπαιδευτικούς, όχι μόνο στους μαθητές, θα μπορείς να προσφέρεις περισσότερο.
Καλά, έλεγα εγώ  χαμογελώντας και ξαναέπιανα την άλλη αγαπημένη μου ιστορία, όταν γεννήθηκε το μάθημα που αγάπησα.  Ήταν μέσα στον ψυχρό πόλεμο, το 1957, όταν οι Σοβιετικοί εκτόξευσαν το Σπούτνικ. Τον είδα κάποτε σε ένα μουσείο, δεν φαίνεται κάτι το εντυπωσιακό, όμως άλλαξε τα πάντα. Μεταξύ άλλων, έκανε κάποιους να σκεφτούν σοβαρά. «Τι πρέπει να κάνουμε», αναρωτήθηκαν στην Αμερικάνικη κυβέρνηση, «ώστε τα επόμενα χρόνια να περάσουμε μπροστά στην τεχνολογία;» Το ότι θα έπρεπε να επενδύσουν πολλά χρήματα στην έρευνα, ή να βρουν έτοιμους επιστήμονες θεωρήθηκε δεδομένο, χρειαζόταν όμως και κάτι άλλο. «Να εκπαιδεύσουμε κατάλληλα τους νέους» πρότειναν από το πανεπιστήμιο του Maryland, και έτσι γεννήθηκαν τα μαθήματα της Τεχνολογίας στη γενική εκπαίδευση. Η ιδέα ήταν απλή. Εισαγάγεις ένα μάθημα που εφαρμόζει την καινοτόμα για την εποχή μέθοδο πρότζεκτ, στη γενική εκπαίδευση γιατί εκεί είναι ο στόχος σου, δε σου φτάνει η απόκτηση πληροφοριών και η καλλιέργεια δεξιοτήτων, θέλεις κάτι βαθύτερο. Βάζεις τους  μαθητές να συνεργάζονται, να αναλαμβάνουν ρόλους, να βρίσκουν και να αξιοποιούν πληροφορίες  μετά από παρουσίαση και αξιολόγηση από τους συμμαθητές τους στην τάξη, να βγάζουν συμπεράσματα και στη συνέχεια να κατασκευάζουν αυτά που μελετούν , τα οποία είναι αντικείμενα ή δομές που σχετίζονται με την τεχνολογία. Τελικά καταφέρνεις και αλλάζεις τους μαθητές . Τους μετατρέπεις από  μαθητές «γενικής παιδείας» σε πολίτες που αργότερα θα σκέφτονται με γνώμονα την επίλυση προβλημάτων, τη συνεργασία και την ανάπτυξη, όχι την αοριστολογία τον ατομισμό και τη μοιρολατρία.
Τα κατάφεραν τελικά οι Αμερικανοί. Μέχρι ένα σημείο όμως. Τα τελευταία χρόνια έχουν πάλι το ίδιο πρόβλημα, δεν έχουν αρκετούς μηχανικούς για να προωθήσουν την ανάπτυξη, αναγκάζονται να προσλαμβάνουν ξένους. Τι τόλμησε λοιπόν να κάνει ο πρόεδρος Ομπάμα; Ζήτησε και εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή “Mythbusters”, στην οποία, με επιστημονικές και τεχνολογικές μεθόδους, αντιμετωπίζονται προβλήματα και εδραιωμένες πεποιθήσεις, ώστε  μέσα από την εκπομπή να στείλει ένα μήνυμα στους νέους της χώρας του, να στραφούν στην επιστήμη και την τεχνολογία γιατί «...η χώρα, τους χρειάζεται».
Πιστεύω ότι και εμείς χρειαζόμαστε τους νέους μας, ελπίζω να το πιστεύουν και άλλοι.
Η απόσυρση της Τεχνολογίας του Λυκείου (Έρευνα και Πειραματισμός) προς χάριν της, πιο γενικής , διερεύνησης (Ερευνητικές Εργασίες) είναι μια άλλη ιστορία, τα τελευταία όμως είκοσι περίπου χρόνια που τα μαθήματα της Τεχνολογίας διδάσκονταν στα γυμνάσια της Ελλάδας, θα έπρεπε να είναι αρκετά για να γνωρίζουν όλοι περί τίνος πρόκειται.
Θλίβομαι λοιπόν όταν αντιλαμβάνομαι για ακόμα μια φορά τα στεγανά ανάμεσά μας, όταν καταλαβαίνω ότι το μόνο που ξέρουν για τα μαθήματα αυτά, ακόμα και συνάδελφοι εκπαιδευτικοί, ακόμα και αυτοί που βρίσκονται σε θέσεις λήψης αποφάσεων, έχουν σαν κύρια πηγή πληροφόρησης ....την κόρη ή το γυιό τους, από τότε που πήγαιναν στο γυμνάσιο. Είναι σα να ρωτάς το παιδί σου για το μάθημα της λογοτεχνίας που έκανε στο σχολείο και να περιμένεις να σου πει «αυξάνουμε μεταξύ άλλων τις γλωσσικές μας ικανότητες» ή για την πληροφορική να σου πει «καλλιεργούμε τον ψηφιακό μας εγγραμματισμό», δεν θα σου πουν αυτά, θα σου πουν, λέμε τη γνώμη μας, συζητάμε, φτιάχνουμε μακέτες, φτιάχνουμε κινητά τηλέφωνα, τηλεοράσεις, σε κάποιες περιπτώσεις θα θέλουν να τους τα φτιάξεις εσύ.
Δεν μπαίνω στη λογική να κάνω προτάσεις για το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα του γυμνασίου, λέω όμως αυτό που πιστεύω. Τα μαθήματα της Τεχνολογίας είναι απαραίτητα στα παιδιά μας, αυτό είναι όλο.
Και όπως έλεγα στα δικά μου παιδιά, στους μαθητές μου, οι αδελφοί Μονγκολφιέ έκαναν λάθη, όμως έφτιαξαν αερόστατα. Εσύ τι έφτιαξες; Εσύ τι θα φτιάξεις;
Γιάννης Τζωρτζάκης
δάσκαλος Τεχνολογίας
Σχολικός Σύμβουλος ΠΕ12



ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ ( TECHNOLOGY LESSON - HIGH SCHOOL , FOR TECHNOLOGICAL EDUCATION IN THE SCHOOL OF THE 21ST CENTURY ! ) - FROM NICK STABOLIDIS AND ALEX SARIGIANIDIS




Τεχνολογία Γυμνασίου για την τεχνολογική εκπαίδευση στο σχολείο του 21ου αιώνα! 

(Νικόλαος Σταμπολίδης ,Σαρηγιαννίδης Αλέξανδρος)



ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr (7/8/2013)

Η εισαγωγή της τεχνολογικής εκπαίδευσης στα Γυμνάσια στη χώρα μας έχει νομοθετηθεί με το Νόμο 309/1976. Ο κεντρικός στόχος της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης ήταν η «προετοιμασία για τη ζωή». Μια από τις σημαντικότερες καινοτομίες, πέρα από την εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, ήταν η εισαγωγή του μαθήματος της Τεχνολογίας στην Α΄, Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου (Το μάθημα της Τεχνολογίας εφαρμόσθηκε πειραματικά σε σχολεία και αξιολογήθηκε. Τα αποτελέσματα της έρευνας περιγράφονται στο τεύχος: Αξιολόγηση του μαθήματος της Τεχνολογίας στα Γυμνάσια κατά την πειραματική εφαρμογή, της Κούλας Κασιμάτη, ΥΠΕΠΘ, Κέντρο Εκπαιδευτικών Μελετών και Επιμόρφωσης, Αθήνα 1980).  Οι βασικοί στόχοι του μαθήματος είναι να βοηθήσουν τους μαθητές να αποκτήσουν:
i)    Επιδεξιότητα στα χέρια, σύμμετρη με νοητική ανάπτυξη, η οποία έρχεται ως αποτέλεσμα της εσωτερικής παρορμήσεως του ατόμου για επινόηση και χρήση υλικών και κατασκευών που ανταποκρίνονται στις πρακτικές, καθημερινές ανάγκες του,
ii)    Άμεση από πρώτο χέρι αντίληψη του τεχνολογικού σχεδιασμού, των βιομηχανικών μεθόδων, καθώς και των περιοριστικών και ανταγωνιστικών παραγόντων που υπεισέρχονται στην αντιμετώπιση κάθε πρακτικού προβλήματος,
iii)     Επίγνωση των επιπτώσεων της τεχνολογικής και βιομηχανικής προόδου πάνω στη ζωή του ατόμου, την οικογένεια και το περιβάλλον, αλλά και την κοινωνική αντίληψη των κοινωνικών δεξιοτήτων (συμπεριφορά – επικοινωνία) που συνεπάγεται η πρόοδος,
iv)    Γνώση και κατανόηση της τεχνολογίας και των διαδικασιών παραγωγής  ως αναπόσπαστων μερών της πολιτιστικής κληρονομιάς του ανθρώπου,
v)    Έξεις και συνήθειες που σχετίζονται με τη συστηματική μεθόδευση και την ασφαλή εκτέλεση μιας εργασίας (Από την εισήγηση του Σ. Παλαιοκρασσά, Αντιπροέδρου του ΚΕΜΕ).
Από τους παραπάνω στόχους φαίνεται ότι το μάθημα της τεχνολογίας είναι μοναδικό και δεν σχετίζεται ή επικαλύπτεται από κανένα άλλο μάθημα του Γυμνασίου ή του Λυκείου μέχρι και σήμερα!
Άρχισε να εφαρμόζεται από το 1985, στην Α τάξη των Ενιαίων Πολυκλαδικών Λυκείων της χώρας, με εργαστηριακές υποδομές και 5 ώρες την εβδομάδα. Επιπλέον, από το 1993 μέχρι και σήμερα, εφαρμόζεται στην Α΄ και Β΄ Γυμνασίου. Μετά την κατάργηση των Πολυκλαδικών Λυκείων, εφαρμόστηκε στην Α΄ τάξη του Λυκείου, όπου και καταργήθηκε το 2011, αυθαίρετα, χωρίς απολύτως καμία αξιολόγηση!
Το μάθημα της Τεχνολογίας, έχει στέρεο και βιώσιμο σχεδιασμό, δανείστηκε στοιχεία από αντίστοιχα προγράμματα των Ηνωμένων Πολιτειών (Maryland Plan). Ακολούθησε καινοτόμους μεθόδους διδασκαλίας, μέσα από την «Ατομική» και «Ομαδική» εργασία.  Περιλαμβάνει διαδικασίες που αφήνουν ελεύθερο το μαθητή να επιλέξει την περιοχή, στην οποία θέλει να εργαστεί, να αυτενεργήσει και να εκδηλώσει έτσι τις ειδικές προτιμήσεις, κλίσεις και ικανότητες που έχει με την καθοδήγηση των καθηγητών του. Είναι τα ζητούμενα από τα Νέα Προγράμματα Σπουδών του Γυμνασίου(Learning by Design). Όμως, η Τεχνολογία είναι ο φτωχός συγγενής σε ένα καθαρά ακαδημαϊκό περιβάλλον που επικρατεί μόνο η επιστημονική σκέψη και απαξιώνεται η τεχνολογική, δηλαδή τα αποτελέσματα της επιστήμης, τα οποία είναι κοντά στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων τόσο στο σπίτι όσο και στην εργασία!
 Έτσι, στη χώρα μας, ενώ έπρεπε να υπάρχουν εργαστήρια Τεχνολογίας στο Γυμνάσιο, δεν διατέθηκαν ποτέ! Από μια ώρα, μόνο,  διδασκαλίας στην Α και Β τάξη Γυμνασίου, αντίστοιχα, από το φιλότιμο και το μεράκι των Καθηγητών, τη συνδρομή των Διευθυντών, των Συλλόγων Διδασκόντων και Γονέων, δημιουργήθηκαν μικρά ή μεγάλα εργαστήρια με υποδομές για το μάθημα της Τεχνολογίας! Πολλές οι αδυναμίες, πολλές κατασκευές στο σπίτι, αλλά ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την προσπάθεια για το συνδυασμό χεριών, νου και καρδιάς;
Το μάθημα της Τεχνολογίας διδάσκεται στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στην κυριολεξία, σε όλες τις Χώρες και Ηπείρους  (Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ασία, Αυστραλία, Αφρική, Κύπρο, Τουρκία, κλπ). Πώς μπορούμε, σήμερα, στην περίοδο οικονομικής κρίσης της πατρίδας μας, της ανεργίας, της απογοήτευσης, να θέλουμε να μειώσουμε την τεχνολογική εκπαίδευση, που αποτελεί πλέον το άλλο μισό του πολιτισμού μας;
Εμείς, εβδομήντα έξι (76) Εκπαιδευτικοί που διδάσκουμε Τεχνολογία στο Νομό Θεσσαλονίκης, λαμβάνοντας υπόψη τις οικονομικές συγκυρίες, οργανώσαμε δίκτυο συνεργασίας και εκπονήσαμε σχέδιο δράσης  στα πλαίσια των μαθημάτων Τεχνολογίας, με επιμορφώσεις (136 ώρες) και τέσσερα μαθητικά συνεδρία (Έγκριση από Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, με αριθμό πρωτοκόλλου 38213/Γ2/20-03-2013), με θέμα: « Ελληνικά Προϊόντα, με τον κόπο μας!».  Στόχος μας είναι η ευαισθητοποίηση των μαθητών  μας στο τεχνολογικό τους περιβάλλον έτσι ώστε να αξιολογούν υλικά, εργαλεία, κόστος, προϊόντα, παραγωγή και εργασία  για να στηρίξουμε τα ελληνικά προϊόντα και να συνδράμουμε στην αντιμετώπιση της κρίσης και της ανεργίας! Και θα συνεχίσουμε, μέσα από τα μαθήματα της Τεχνολογίας!
Αν η Πολιτεία επιθυμεί την εφαρμογή  νέων Αναλυτικών και Ωρολογίων Προγραμμάτων Σπουδών στο Γυμνάσιο από το σχολικό Έτος 2013-2014, προτείνουμε την εφαρμογή αυτών που υλοποιήθηκαν επί μια διετία στα πιλοτικά σχολεία, με την Απόφαση με αριθμό πρωτοκόλλου: 104868/Γ2/ 13-09-2011 (ΦΕΚ Β’ 2240) και ΑΔΑ: 45Ο09-ΟΞΩ. Πώς είναι δυνατό να τροποποιηθούν, βίαια, αυτά τα ωρολόγια προγράμματα όταν προέκυψαν από έρευνα, επιμορφώσεις, σχεδίων μαθημάτων και δημιουργία ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού; Πού είναι η αξιοπιστία, η  εγκυρότητα και η συστηματική έρευνα;
    Εκφράζουμε, λοιπόν, την αγωνία μας, ως δάσκαλοι που δουλέψαμε, εμπνευστήκαμε, ταξιδέψαμε, αγαπήσαμε και βρήκαμε την παιδαγωγική μας, μέσα από τις καινοτόμες δράσεις της Τεχνολογίας του Πολυκλαδικού, του Γυμνασίου και του Λυκείου!

Νικόλαος Σταμπολίδης, Σχολικός Σύμβουλος Φυσικών / Ραδιοηλεκτρολόγων με έδρα τη Θεσσαλονίκη
Σαρηγιαννίδης Αλέξανδρος, Καθηγητής Τεχνολογίας, Φυσικός / Ραδιοηλεκτρολόγος

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ - ( TECHNOLOGY LESSON IN HIGH SCHOOL)


ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ 1 ΩΡΑ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΗΝ Α΄ ΚΑΙ 1 ΩΡΑ ΣΤΗΝ Β΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ.